بیشترین قدمی که برداشتی.....
الهی فدات بشم، که یک کمی تنبل هستی و به سختی قدم برمی داری و روز به روز به تولد 1 سالگی ات نزدیک تر می شی ولی از راه رفتن کاملت خبری نیست.... ( اگه مامان جونی بشنوه که چنین حرفی زده ام، سریع می گه دخترم اصلا هم تنبل نیست و به وقت و موقع خودش راه می افته.) بیستم فروردین برای شام خونه عزیز اقدس شون بودیم، که خانوم خانومای ما ایستاده به پشتی تکیه داده بود و بقیه افراد هم در حال تلویزیون دیدن بودن که ناگهان دیدم همه یک جورایی دهنشون بند اومده و بعد از چند لحظه با صدای بلند برات دست زدند و قربون صدقه ات رفتند.... بله عزیزم، مثل اینکه وقتی توی حال خودت بودی، بدون اینکه متوجه بشی راه افتاده بودی و نزدیک به 2 متر رو راه ...
نویسنده :
مامان محدثه
2:44










